آیت الله شبیری زنجانی همواره حامی نظام اسلامی و پشتوانهای استوار برای رهبری بودند
ارتحال جانگداز مرجع عالیقدر و عالم ربانی، حضرت آیتالله العظمی حاج سید موسی شبیری زنجانی (رضواناللهتعالیعلیه)، ثلمهای بزرگ در ساحت فقاهت و معرفت و ضایعهای سنگین برای حوزههای علمیه و عموم ارادتمندان مکتب اهلبیت (علیهمالسلام) است.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه، حجت الاسلام والمسلمین دکتر مصطفی جعفرطیاری، رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب با صدور پیامی ارتحال حضرت آیتالله العظمی حاج سید موسی شبیری زنجانی (رضواناللهتعالیعلیه) را تسلیت گفت.
متن پیام رئيس دانشگاه ادیان و مذاهب به این شرح است:
بسمالله الرحمن الرحیم
«الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِکَهُ طَیِّبِینَ یَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَیْکُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّهَ بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»
ارتحال جانگداز فقیه فرزانه، مرجع عالیقدر و عالم ربانی، حضرت آیتالله العظمی حاج سید موسی شبیری زنجانی (رضواناللهتعالیعلیه)، ثلمهای بزرگ در ساحت فقاهت و معرفت و ضایعهای سنگین برای حوزههای علمیه و عموم ارادتمندان مکتب اهلبیت (علیهمالسلام) است.
آن فقیه ژرفاندیش و محقق کمنظیر، که همواره حامی نظام اسلامی و پشتوانهای استوار برای رهبری بودند، پس از عمری مجاهدت علمی و معنوی، گنجینهای گرانسنگ از دانش، تحقیق و اجتهاد از خویش به یادگار نهادند؛ میراثی ارزشمند که در ژرفای آثار علمی، دقتهای فقهی و اصولی، احاطه بر دانش حدیث و رجال، تربیت شاگردان و پرورش نسلهایی از فضلا و دانشآموختگان حوزههای علمیه جلوهگر است و بیتردید، سالیان دراز چراغ راه جویندگان حقیقت و دانش خواهد بود.
اما عظمت آن بزرگمرد تنها در بلندای مقام علمی و مرتبه فقاهت او خلاصه نمیشد. آنچه بر شکوه شخصیتش میافزود، جمع میان علم و حلم، دانش و اخلاق، مرجعیت و تواضع و فقاهت و زهد بود. در روزگاری که علم گاه در هیاهوی عنوان و اعتبار پنهان میشود، آن عالم وارسته، با فروتنی کمنظیر، زی طلبگی، سادهزیستی و بیاعتنایی به زخارف دنیا، نشان داد که قلههای علم را میتوان با صفای باطن و خضوع در برابر حقیقت پیمود.
سیره آن مرجع بزرگ، یادآور این حقیقت ماندگار بود که میراث عالمان راستین تنها کتابهایی که مینگارند و درسهایی که میآموزند نیست؛ بلکه اخلاقی است که در جان شاگردان مینشانند، تقوایی است که در جامعه میگسترانند و شیوه زیستنی است که معنای حقیقی عالم دینی را به نسلهای پس از خویش میآموزد.
اکنون در سوگ غروب این خورشید فروزان فقاهت، فقدان او را نه تنها فقدان یک عالم بزرگ، که خاموشی یکی از چراغهای روشن سنت علمی و اخلاقی حوزههای شیعه میدانیم؛ چراغی که فروغ آن در آثار ماندگار، شاگردان فرهیخته و میراث علمی و معنوی آن فقید سعید، همچنان پرتو خواهد افکند.
اینجانب ارتحال این مرجع عالیقدر و فقیه وارسته را به محضر مقدس حضرت ولیعصر (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)،مقام معظم رهبری، مراجع عظام تقلید، علما و فضلای حوزههای علمیه، شاگردان و ارادتمندان آن فقید سعید و بهویژه بیت مکرم و خاندان معزز، بهخصوص آقازادگان ایشان، تسلیت و تعزیت عرض مینمایم و از درگاه حضرت حق، برای آن عالم ربانی، رحمت واسعه و علو درجات و برای بازماندگان و عموم سوگواران، صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت دارم.
مصطفی جعفریطیاری
رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب