ضرورت جنگ با پیمان­ شکنان

تاریخ انتشار:

به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر محمدحسن محمدی مظفر، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی با عنوان «ضرورت جنگ با پیمان­ شکنان» آورده است:

قرآن در سوره توبه، آیات 12 -15، چنین فرموده است: وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ۙ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ.12 أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُمْ بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ أَتَخْشَوْنَهُمْ ۚ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ.13 قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ.14 وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ ۗ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ.15

و اگر پیمان‌­هایشان را پس از تعهدشان شکستند و در دین شما زبان به طعنه و عیب­جویی گشودند، در این صورت با پیشوایان کفر بجنگید که آنان را [نسبت به پیمان­‌هایشان] هیچ تعهدی نیست، باشد که [از طعنه زدن و پیمان­شکنی] بازایستند. ۱۲ چرا و برای چه نمی­جنگید؟ آن هم با گروهی که پیمان­های خود را شکستند، و عزم‌شان را بر بیرون کردن پیامبر از وطنش جزم کردند و هم آنان بودند که نخستین بار با شما جنگیدند، آیا از آنان می‌ترسید؟! در صورتی که اگر مؤمن هستید، خدا سزاوارتر است که از او بترسید. ۱۳ با آنان بجنگید تا خدا آنان را به دست شما عذاب کند و رسوای‌شان نماید و شما را بر آنان پیروزی دهد و سینه­‌های [پر سوز و غم] مردم مؤمن را شفا بخشد. ۱۴ و خشم دل­های‌شان را از میان ببرد؛ و خدا توبه هر کس را بخواهد می‌­پذیرد؛ و خدا دانا و حکیم است.۱۵ (برگرفته از صفحه مربوط در دانشنامه اسلامی)

این آیات از جمله مواردی است که قرآن به بحث پیمان­‌شکنی و چگونگی برخورد با پیمان­‌شکنان، پرداخته است، و شاید برجسته‌­ترین و مربوط‌­ترین آیات در این موضوع باشد. در فرض شکستن پیمان ازسوی دشمنان، قرآن وظیفه مؤمنان را جنگ با سران کفر تعیین کرده است (فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ) و دلیلش را بی­ت‌عهدی آنان برشمرده است (إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ). این جنگ و مقاتله باید تا بازایستادن و خوددارشدن آنان از پیمان­شکنی ادامه یابد (لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ). در آیه 13، قرآن مؤمنان را بر جنگ تحریص کرده و سه دلیل برای لزوم جنگ با پیمان­‌شکنان برشمرده است: 1. اینکه پیمان­شکنی کرده­اند؛ 2. اینکه درصدد اخراج پیامبر بوده­اند (که این دلیل در زمان ما، بر کشتن امام جامعه، قابل انطباق است)؛ 3. اینکه آنان بودند که نخست با شما درگیر شدند. قرآن مؤمنان را از ترس از دشمن برحذر داشته و تأکید می­کند که نباید از دشمن ترسید، و مقتضای ایمان آن است که مؤمنان از خدا بترسند. همواره ممکن است که هیمنه و جلوه ظاهری و امکانات دشمنان، مؤمنان را دچار ترس کند و از مقابله با دشمن بازدارد، لذا قرآن در اینجا ترس از خدا را معلق بر ایمان کرده (إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) تا روحیه مؤمنان را تقویت کند و ترس مؤمن را فقط از خدا شایسته بداند، نه از دشمن.

در آیه 14 و 15، دوباره مؤمنان را بر قتال با دشمنان امر کرده، و ثمراتی را بر این جنگ مرتب کرده است که عبارتند از: 1. خداوند به دست مؤمنان، دشمنان را عذاب می کند (يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ)؛ 2. خداوند دشمنان را خوار می­کند (وَيُخْزِهِمْ)؛ 3. خداوند مؤمنان را بر دشمنان پیروز می­کند (وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ)؛ 4. خداوند سینه­های مؤمنان را شفا می­دهد (وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ)؛ 5. خداوند خشمی که در دل مؤمنان ایجاد شده، را برطرف می‌­کند (وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ).

سپس می‌­فرماید که خداوند توبه هر کسی را که بخواهد، می پذیرد، و خداوند علیم و حکیم است. بنابراین، این دستورات همه ناشی از علم و حکمت خداوند است و عمل به آنها کاملا با علم و حکمت سازگار است، و نمی­‌توان آن را خلاف حکمت و مصلحت تلقی کرد.

چنانکه مشاهده می­‌کنیم، در این آیات، قرآن سه بار بر جنگ با دشمنانِ پیمان­شکن، دستور داده است: 1. فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ؛ 2. أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْمًا …؛ 3. قَاتِلُوهُمْ … ؛ و پنج ثمره هم برای این جنگ برشمرده، و به مؤمنان وعده داده است؛ و وعده خداوند هم حق و تخلف­ناپذیر است. می­توان گفت که در این آیات قرآن بر “جنگ شرافتمندانه” تأکید کرده است، که هم دلایلش منطقی و معروف و معقول است، و هم ثمراتش به عزت و شرافت مؤمنان ختم می شود.

البته ضرورت جنگ با پیمان ­شکنان، از آیات دیگری هم قابل برداشت است (نظیر آیات 55-58 انفال)؛ ولی به نظر می­رسد که همین آیات سوره توبه، به اندازه کافی صریح و گویا هست، و می‌­تواند وظیفه جبهه حق در برابر جبهه باطل و عهدشکن را روشن کند.

 در پایان از خداوند می­خواهیم که ما را در فهم و عمل به وظیفه، هدایت و نصرت کند، و دربرابر ثبات ملت مؤمن و قهرمان ایران، و همه جبهه‌­های مقاومت، وعده­‌های خود را تحقق بخشد و ثمرات این جنگ و ایستادگی دربرابر دشمنان پیمان­‌شکن را، بر سرزمین و دلهای مؤمنان سرازیر فرماید، ان شاء الله.