در چکیده این پایان نامه آمده است:

پژوهش پیشِ رو با هدف واکاوی چندبعدی نقش رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با پدیده بدحجابی در جامعه ایران طراحی و اجرا شده است. این مسئله به دلیل پیوند عمیق با هویت فرهنگی-دینی، تحولات نسلی و منازعات گفتمانی در فضای رسانه‌ای معاصر، از اهمیتی راهبردی برخوردار است. مطالعه حاضر با اتخاذ رویکرد کیفی و بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون از نوع قراردادی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ نفر از صاحب‌نظران حوزه رسانه، ارتباطات، جامعه‌شناسی، روانشناسی و مدیران فرهنگی که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، گردآوری گردید. چارچوب نظری پژوهش، تلفیقی از نظریه کارکردگرایی رسانه هارولد لاسول (با تأکید بر کارکردهای نظارت، همبستگی و انتقال فرهنگی) و نظریه کنش اجتماعی تالکوت پارسونز (با تأکید بر نظام کنش و نقش‌های اجتماعی) است. فرایند تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) انجام شد که به استخراج ۵۲۰ کد اولیه، ۲۰ مفهوم سازمان‌یافته و در نهایت ۸ مضمون فراگیر انجامید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نقش رسانه ملی در این عرصه را می‌توان در قالب هشت بعد اصلی تبیین کرد: ۱) بازنمایی واقع‌گرایانه و مسئولانه تغییرات اجتماعی و پوشش؛ ۲) آموزش و توانمندسازی مخاطبان با رویکرد غیرمستقیم و خلاقانه؛ ۳) الگوسازی بومی و هویت‌محور مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی؛ ۴) ترویج مصرف متعادل و تولید بومی در حوزه پوشاک و مد؛ ۵) سرگرمی‌سازی ارزش‌محور و مدیریت فرهنگی از طریق طنز و برنامه‌های تعاملی؛ ۶) آگاهی‌بخشی روانی و اجتماعی درباره پیامدهای بدحجابی؛ ۷) نقد و افشاگری رسانه‌ای نسبت به صنعت مد جهانی و ترفندهای تبلیغاتی؛ و ۸) اعتمادسازی و اقناع عمومی از طریق شفافیت و گفت‌وگو. نتایج پژوهش مؤید آن است که رویکرد مسلط رسانه ملی عمدتاً مبتنی بر الگوی هنجاری-دستوری بوده که به واسطه فاصله گرفتن از زیست‌جهان مخاطب، به ویژه نسل‌های زد و آلفا، با چالش کارآمدی مواجه شده است. در مقابل، الگوی مطلوب و کارآمد، رویکردی چندوجهی، اقناعی و مشارکت‌جویانه است که ضمن پاسداشت ارزش‌های بنیادین، از ظرفیت‌های هنری، روایی و تعاملی برای ایجاد همراهی و درونی‌سازی ارزش‌ها بهره می‌گیرد. این پژوهش با شناسایی شکاف میان گفتمان رسمی رسانه و انتظارات مخاطبان، بر ضرورت تحول پارادایمیک در سیاست‌گذاری و برنامه‌سازی رسانه ملی، از رویکرد تک‌صدا و یک‌سویه به سوی الگوی گفت‌وگومحور و مشارکت‌جو تأکید می‌کند.

واژگان کلیدی: رسانه ملی، پدیده بدحجابی، فرهنگ‌سازی رسانه‌ای، تحلیل مضمون، نظریه کارکردگرایی، کنش اجتماعی، مدیریت فرهنگی، ایران