به گزارش روابط عمومی دانشگاه، حجت الاسلام والمسلمین دکتر سید علی بطحائی، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی با عنوان «آهنین بودن ایرانیان؛ سدی پولادین در برابر آهن نمایی زورگویان» آورده است:

حال که سیاست توییتری شده [اشاره به کتابی جدیدالانتشار در روابط بین الملل] و ناخواسته رییس جمهور ایالت متحده در آخرین توئیتش تهدید کرد که راهپیمایی های شبانه ایرانیان نقشه هایش را به باد داده، جمله‌ای طلایی از معلم انقلاب شهید مرتضی مطهری در کتاب حماسه حسینی جلد اول تداعی شد.

مطهری نقدی عالمانه بر جمله ای مشهور از موسولینی (دیکتاتور فاشیست ایتالیا و پدر معنوی ترامپ) داشت. موسولینی می گفت: «برای قدرتمند شدن باید آهن داشت. [ آهن ریشه سلاح ها، جنگنده ها و بمب افکن B2 است]» و بلافاصله شهید این جمله را نقد و آن را اصلاح می‌کند و می گفت: «بر خلاف نظر موسولینی یک ملت برای قدرتمند شدن باید انسان ها و باورهایش آهنین باشد؛ نه اینکه صرفا آهن [زور] داشته باشد.» این جمله طلایی مطهری، معنایی ژرف‌تر از هر لشگرکشی نظامی یا تحریم اقتصادی در خود دارد؛ زیرا قدرت واقعی در زر و زور و آهن و بمب افکن B2 نیست؛ که در صلابت روح انسان‌ها و باورهای یک ملت است. در جهان امروز که ترامپ با تکیه بر زر و تسلیحات پیشرفته می‌کوشد تا اراده ملت‌ها را در هم شکند، ملت‌هایی پیروزند که سدهایی آهنین بسان سد «یأجوج و مأجوج» دارند در درون، نه در زرادخانه. راهپیمایی‌های شب‌های ایرانیان، از همین جنس قدرت برمی‌خیزد؛ تجلی مردمی که زیر فشار تحریم و تهدید، خم نمی‌شوند. این حضور شبانه، فقط حرکتی نمادین نیست، بلکه بیانیه‌ای بی‌کلام از «آهنین شدن یک ملت و امت قدرتمند» است ـ یعنی ساختن نیرویی از ایمان و همدلی که از هیچ فشاری نمی‌ترسد.

آمریکا، مصداق همان تفکر موسولینی‌وار است که قدرت را در داشتن آهن و زر و سلاح می‌بیند. اما آهنِ بی‌روح، دیر یا زود زنگ می‌زند. آنچه امثال ترامپ با تکبر سیاسی خود نشان می‌دهند، تکیه بر حجم عظیم زور و زر است، نه بر عمق حقیقت. در نگاه آنان، قدرت یعنی تسلیحات، اما در منطق ملتی با اندیشه اسلامی، قدرت یعنی اراده، ایمان و آگاهی مردم. آهن آمریکا فراوان است، اما اراده‌اش پوسیده است؛ چون از درون تهی از ایمان به عدالت است.

راهپیمایی شب‌های ایرانیان تصویری عینی از این “آهنین شدن یک امت” است. مردمی که در تاریکی شب بیرون می‌آیند، در واقع درخشش درونی روح خود را آشکار می‌سازند. چراغ گوشی‌ها و شمع‌های در دست آنان، نمادی است از نوری که از ایمان و همبستگی برمی‌خیزد؛ نوری که حتی یأس تحریم و تهدید را می‌سوزاند. آنان قدم‌به‌قدم نشان می‌دهند که ملت زنده، حتی در سیاهی فشار، نور خویش را می‌افروزد و اسیر ترس و توان‌نمایی زر و آهن نمی‌شود.

النهایه: به تعبیر مطهری، امت زنده آن امتی است که «آهن باشد»، نه این‌که «آهن انبار» کند. آمریکا و اسراییل شاید آهن‌دارترین کشورها باشند، اما آنچه ایران را استوار نگاه می‌دارد، آهن اراده‌ی مردم در سینه‌هایشان است. در این معنا، قدرت حقیقی ایران، ایمانی زنده و جمعی است که در برابر طوفان می‌ایستد، بی‌آن‌که نیاز به تهدید یا سلاح داشته باشد. راهپیمایی شب‌های ایرانیان، نه پاسخ به تهدید ترامپ است، بلکه اثبات این حقیقت که ما از جنس فولادیم — ملتِ آهنی، نه آهن‌دار. آنان که به سلاح دل بسته‌اند، روزی بی‌دفاع خواهند ماند؛ اما مردمی که «آهن درون» دارند، هیچ‌وقت شکست نخواهند خورد.