به گزارش روابط عمومی دانشگاه، مجلس سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، با حضور و سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین دکتر ابراهیم قاسمی، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب برگزار شد.

دکتر ابراهیم قاسمی در ابتدای سخنان خود با اشاره به جایگاه والای ماه محرم و اهمیت سوگواری برای سیدالشهدا (ع)، اظهار کرد: با روایت مشهوری مواجه شدم با این مضمون که: عَن مُحَمَّدِ بنِ مُسلِمٍ قالَ سَمِعتُ اَبا جَعفَرٍ وَ جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ (عَلَیهِمَا السَّلامُ) یَقولانِ اِنَّ‌ اللَّهَ‌ تَعالیٰ‌ عَوَّضَ الحُسَینَ (عَلَیهِ السَّلامُ) مِن قَتلِهِ اَن جَعَلَ الاِمامَةَ فی ذُرّیَّتِهِ وَ الشِّفَاءَ فی تُربَتِهِ وَ اِجابَةَ الدُّعاءِ عِندَ قَبرِهِ وَ لا تُعَدُّ اَیّامُ زائِریهِ جائِیاً وَ راجِعاً مِن عُمُرِه. قالَ مُحَمَّدُ بنُ مُسلِمٍ فَقُلتُ لِاَبی عَبدِ اللَّهِ (عَلَیهِ السَّلامُ) هَذَا الجَلالُ یُنالُ بِالحُسَینِ (عَلَیهِ السَّلامُ) فَما لَهُ فی نَفسِهِ فَقالَ اِنَّ اللَّهَ تَعالیٰ اَلحَقَهُ بِالنَّبِیِّ (صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) فَکانَ مَعَهُ فی دَرَجَتِهِ وَ مَنزِلَتِهِ ثُمَّ تَلا اَبو عَبدِ اللَّهِ (عَلَیهِ السَّلامُ) وَ الَّذینَ آمَنوا وَ اتَّبَعَتهُم ذُرّیَّتُهُم بِایمانٍ اَلحَقنا بِهِم ذُرّیَّتَهُم. این روایت در بسیاری از کتب معتبر روایی و حدیثی توسط علمای بزرگوار شیعه نقل شده و از سوی دو امام بزرگوار یعنی امام باقر (ع) و امام صادق (ع) صادر شده است و محتوای آن، بیانگر فضائل و مناقب بی‌نظیری است که خداوند متعال برای امام حسین (ع) قرار داده است.

دکتر قاسمی در ادامه به نقش و جایگاه والای امام باقر و امام صادق (ع) در شناساندن مقام امامت به مردم اشاره کرده و افزود: این دو بزرگوار، خصوصاً در شرایط حساس و دشوار جامعه اسلامی که میان بنی‌عباس و بنی‌امیه درگیر بود، نقش بسیار برجسته و مهمی در روشنگری و آگاه‌سازی مردم نسبت به مقام امامت و ولایت ایفا کردند.

وی با اشاره به روایت مورد نظر، به سه ویژگی اساسی و شاخصه مهمی که خداوند متعال به حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) عنایت فرموده است، پرداخت.

قرار گرفتن مقام امامت در نسل امام حسین (ع)

دکتر قاسمی در تشریح نخستین ویژگی، گفت: خداوند متعال در این روایت، جعل امامت را در ذریه و نسل حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) قرار داده است.

وی با تأکید بر این نکته کلیدی که همه ائمه بزرگوار پس از امام حسین (ع)، از نسل و ذریه مستقیم ایشان هستند، افزود: «امامت مقامی نیست که با انتخاب مردم و یا خواست افراد تعیین شود، بلکه مقامی الهی و انتصابی است که خداوند متعال آن را به بندگان برگزیده‌اش عطا می‌کند.»

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب با اشاره به داستان معروفی از امام صادق (ع) در دوران طفولیت، خاطرنشان کرد: عموی بزرگوار امام که خود دارای کرسی درس و مقام علمی والایی بود، در مجلس درس، از منبر پایین آمد و به یک کودک خردسال احترام گذاشت و وقتی مردم به ایشان اعتراض کردند که شما با این سن و مقام علمی به یک کودک احترام می‌گذارید، پاسخ شنیدنی ایشان این بود که خداوند متعال این طفل را شایسته مقام امامت دانسته است، نه پیرمردی را که سال‌ها در این مسیر بوده است. این نشان می‌دهد که امامت، مقامی الهی است و هیچ‌کس نمی‌تواند به خود اجازه دهد که برای آن تعیین تکلیف کند و متأسفانه برخی از افراد با رفتن سراغ انسان‌های ناشایست، دچار این اشتباه بزرگ شدند که افرادی را به عنوان امام خود انتخاب کردند، در حالی که امامت در نسل پاک ابی‌عبدالله‌الحسین (ع) به امانت گذاشته شده است.

شفا در تربت اباعبدالله‌الحسین (ع)

دکتر قاسمی در ادامه به دومین ویژگی که در روایت آمده است، اشاره کرد و افزود: «خداوند متعال در این روایت، شفا را در تربت مقدس اباعبدالله‌الحسین (ع) قرار داده است.» مطابق با روایتی دیگر از امام صادق (ع)، هر کسی بر تربت آن حضرت سجده کند، خداوند متعال حجاب‌های هفتگانه را برای او برطرف می‌سازد.

وی با اشاره به اینکه یکی از دغدغه‌های اصلی مؤمنان، کامل بودن و قبولی نماز است، بیان کرد: اساتید اخلاق و علمای بزرگوار، راهکارهای متعددی برای رفع نقصان نماز ارائه داده‌اند، از جمله خواندن نمازهای نافله و مستحبی، داشتن حضور قلب در نماز و اخلاص در نیّت. اما یکی از راه‌های میانبر و مؤثر برای رفع نقصان نماز و رسیدن به کمال، سجده بر تربت مقدس اباعبدالله‌الحسین (ع) است.

دکتر قاسمی در توضیح این مطلب خاطرنشان کرد: سیره علمای بزرگوار شیعه نیز همواره بر این بوده است که در زمان بیماری و گرفتاری، به تربت مقدس امام حسین (ع) متوسل می‌شدند و با حل کردن اندکی از آن در آب و تناول کردن آن، شفای خود را از خداوند متعال طلب می‌کردند. این شفا، هم شفای ظاهری و جسمانی است و هم شفای معنوی و روحانی. این ویژگی برای هیچ شخص دیگری در عالم بیان نشده است و این نشان از عظمت و جایگاه ویژه حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) در پیشگاه خداوند متعال دارد.

استجابت دعا در کنار قبر مطهر امام حسین (ع)

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در ادامه به سومین ویژگی که در روایت آمده است، پرداخته و تشریح کرد: خداوند متعال، استجابت دعا را در کنار قبر مطهر اباعبدالله‌الحسین (ع) قرار داده است. امیدواریم توفیق زیارت آن حضرت، حداقل یک بار در طول زندگی برای همه حاضران فراهم شود چراکه دعا در کنار قبر مطهر سیدالشهدا (ع)، مستجاب است.

دکتر قاسمی در ادامه با اشاره به فضیلت شب عرفه و حضور در سرزمین عرفات، خاطرنشان کرد: در آن سرزمین مقدس، خداوند متعال به زائران خانه خود و به ویژه به زائران و دلدادگان حسینی نظر رحمت دارد و ایشان را مورد مغفرت و بخشش خویش قرار می‌دهد.

وی با اشاره به این جمله روایت که راوی از امام صادق (ع) سؤال می‌کند که آیا این فضائل و پاداش‌های عظیم، مخصوص خود امام حسین (ع) است یا برای دیگران نیز هست، تصریح کرد: امام صادق (ع) در پاسخ، مقام و مرتبه اباعبدالله‌الحسین (ع) را در بالاترین درجه ممکن پس از پیامبر اکرم (ص) معرفی کردند و این بالاترین عبارتی است که برای یک انسان غیر از پیامبر در عالم بیان شده است و برای هیچ شخص دیگری اینچنین فضیلتی ذکر نشده است.

دکتر قاسمی در پایان سخنان خود با اشاره به سفرهای زیارتی اربعین و پیاده‌روی عظیم حسینی، افزود: این ایام از عمر انسان محسوب نمی‌شود و تماماً برای خداوند متعال و در مسیر عشق به اباعبدالله‌الحسین (ع) ذخیره خواهد شد. خداوند متعال برای هر چیزی که در راه امام حسین (ع) انجام شود، پاداش‌های بی‌نظیری قرار داده است و نباید این فرصت طلایی را از دست داد.

گفتنی است پس از پایان سخنرانی، حاج علی میثمی با نوای جان‌سوز و روح‌نواز خود، با قرائت اشعاری در رثای حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) و خاندان باوفای ایشان، در سوگ سالار شهیدان به عزاداری و سینه‌زنی پرداخت. سپس حاضران در این مجلس، مهمان سفره پرنعمت اباعبدالله‌الحسین (ع) بودند.