پرواز ملکوتی استاد؛ سوگِ علم و معرفت
هنر بزرگ آن شهید والامقام، تدبیری شگفتانگیز در مدیریت زمان بود؛ او با ظرافتی تحسینبرانگیز، میان مسئولیتهای خطیر اجرایی و فعالیتهای عمیق پژوهشی، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده بود.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ دکتر عباس مهدوی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب دریادداشتی به مناسبت عروج ملکوتی و شهادت استاد فرزانه و عالم عامل، دکتر سید کمال خرازی با عنوان «پرواز ملکوتی استاد؛ سوگِ علم و معرفت» آورده است:
خبر عروج ملکوتی و شهادت استاد فرزانه، عالم عامل و مجاهد نستوه عرصه دانش و ایمان، جناب آقای دکتر سید کمال خرازی، چون صاعقهای بر پیکر جامعه علمی ایران فرود آمد و دلها را به آتش اندوه نشاند. فقدان این شخصیت کمنظیر، نه تنها خلأیی عمیق در کانون گرم خانواده مکرم ایشان پدید آورد، بلکه در میان انبوه شاگردان و دلدادگان علم، ضایعهای جبرانناپذیر رقم زد.
اینجانب که خود را قطرهای از دریای بیکران علم و معرفت ایشان در «موسسه آموزش عالی علوم شناختی» میدانم، همواره از نزدیک شاهد تماشاییترین جلوههای پیوند علم و عمل در سیره و منش آن شهید عزیز بودم. استاد، الگویی تمامعیار از یک معلم تراز انقلاب اسلامی بود؛ شخصیتی منضبط، قانونمدار و بیآلایش که زهد، تقوا و وارستگی، در تکتک رفتارش جاری و ساری بود.
هیچگاه از یاد نخواهیم برد که استاد، نماز اول وقت را چونان روح در کالبد حیاتش میدانست و مستحبات را با عشقی وصفناپذیر به جا میآورد. این پایبندی خدشهناپذیر، در کنار دقتنظرهای کمنظیر علمیاش، برای همه ما شاگردان، درسی ناگفته اما ماندگار شد؛ آموزهای که در ذهنها نقش بست و از جانها زدوده نخواهد شد.
هنر بزرگ آن شهید والامقام، تدبیری شگفتانگیز در مدیریت زمان بود؛ او با ظرافتی تحسینبرانگیز، میان مسئولیتهای خطیر اجرایی و فعالیتهای عمیق پژوهشی، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده بود. بیگمان، نقش بنیادین، دلسوزانه و ماندگار ایشان در بومیسازی و توسعه کلان علوم شناختی در ایران، صدقه جاریهای است که تا سالیان دراز، ثمراتش در آسمان علم این سرزمین خواهد درخشید.
در میان خاطرات زرینم از همنشینی با آن استاد سفرکرده، یادآور آن نشست پربار در «ستاد توسعه علوم و فناوریهای شناختی» هستم؛ روزی که به همراه هیئتی از «دانشگاه ادیان و مذاهب» به ریاست جناب آقای دکتر نواب، خدمت ایشان رسیدیم تا درباره تأسیس رشته «فلسفه ذهن» به گفتگو بنشینیم. در آن جلسه، وسعت دید، استقبال عالمانه و حمایتهای خردمندانه استاد از گسترش مرزهای دانش، یک بار دیگر دغدغهمندی اصیل و بیشائبه ایشان را برای اعتلای علمی ایران عزیز به اثبات رساند.
اینجانب، شهادت این استاد وارسته و این مجاهد بیادعای عرصه علم و ایمان را به محضر مقدس حضرت ولیعصر (عج)، خانواده محترم و صبور ایشان، همکاران گرانقدر، شاگردان دلباخته و تمامی جویندگان راه دانش تسلیت و تعزیت عرض مینمایم.
از درگاه خداوند رحمان و رحیم، برای آن شهید سعید، علو درجات، حشر با اولیاء الهی و همجواری با صدیقین و شهدا، و برای بازماندگان محترم و داغدیده، صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت دارم.
راهش پررهرو، یادش ماندگار و نامش تا ابد بر تارک علم ایران زمین، درخشان باد.