به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ دکتر رحمان بوالحسنی رئیس دانشکده ادیان و عرفان دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی با عنوان «معنویت، عنصر مقاومت در فرهنگ ایرانی» آورده است:
جنگ در تاریخ ملت‌ ایران تنها صحنه‌ای از درگیری‌های نظامی نیست، بلکه عرصه‌ای است که در آن عمیق‌ترین لایه‌های باور، هویت و معنویت یک ملت ظهور پیدا می‌ کند. که ریشه در فرهنگ، ایمان و جهان‌بینی ایرانیان دارد.
در فرهنگ ایرانی، مقاومت نوعی وفاداری به ارزش‌هایی فراتر از حیات مادی است. این نگاه سبب شده است که مفهوم دفاع، با مفاهیمی چون ایثار، شهادت و مسئولیت اخلاقی در هم تنیده شود. در چنین چارچوبی، جنگ به میدان آزمون روح انسان تبدیل می‌شود، جایی که انسان میان ترس و ایمان، میان بقا و حقیقت، انتخاب می‌کند.
یکی از جلوه‌های مهم این معنویت، تبدیل رنج و سختی به نوعی تعالی روحی است . رزمندگان بسیاری جنگ را نه صرفاً یک مأموریت نظامی، بلکه فرصتی برای تقرب به ارزش‌های متعالی می‌ بینند. همین نگرش سبب می‌شد که مفاهیمی مانند شهادت، از مرگ صرف، فراتر رود و به نمادی از معنا، امید و استمرار ارزش‌ها بدل شود.
مقاومت در چنین بستری، نیرویی صرفا فیزیکی نیست، بلکه ریشه در باور دارد. هنگامی که انسان باور می‌کند از حقیقتی بزرگ‌تر دفاع می‌کند، قدرتی درونی در او شکل می‌گیرد که فراتر از محاسبات مادی عمل می‌کند. این قدرت در تاریخ ایران بارها خود را نشان داده است، که نمونه های آن را می توان در خاطرات مضبوط شهدای هشت سال دفاع مقدس ببینیم.
به همین دلیل، مقاومت در فرهنگ ایرانی را نمی‌توان صرفا در چارچوب استراتژی‌های نظامی تحلیل کرد. این پدیده بیش از آنکه محصول تاکتیک باشد، زاده یک جهان‌بینی است، جهان‌بینی‌ای که در آن انسان خود را مسئول حفظ کرامت، هویت و عدالت می‌داند.
از این منظر، عنصر معنویت در مقاومت سرمایه‌ای فرهنگی است که به جامعه این امکان را می‌دهد تا در مواجهه با بحران‌ها، امید، همبستگی و پایداری خود را حفظ کند. که حضور و تجمع مردم در این شبها نمودی از این واقعیت می باشد.