به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ دکتر سیده فاطمه هاشمی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی به مناسبت شهادت دکتر علی لاریجانی آورده است:

برای منی که در سوگ امام شهیدم، فقط آهسته گریسته بودم که مبادا ستون خانه در کشاکش جنگ فرو ریزد، و ضجه‌ها و لت‌ها و شیون‌هایم را برای روز پس از پیروزی جنگ گذاشته بودم، شهادت مطهری امروز ، لبریزم کرده بود. نه اینکه شهادت شهید انقلاب، شهید لاریجانی پرافتخار و فرزند برومندش از داغ رهبر بیشتر باشد، حاشا، اما داغ بر روی داغ طاقت آدمی را طاق می‌کند.

شب قبل از خاک سپاری پیکر مطهر شهید، فرصتی پیش آمد که برای عرض تسلیت به محضر خانواده ایشان برویم.

قبل از ورود با خود می‌اندیشیدم که این داغ چه بر سر خانواده شهید لاریجانی آورده است، همسر و پسر هم زمان از دست دادن چه می‌کند با آدمی؟!

از در که وارد شدم، مسحور آرامش و استقامت خانم مطهری شدم، و عروس جوانش که حتی لبخند می‌زد که  فرزندان  کوچک شهید مرتضی لاریجانی غم از دست دادن پدر را کمتر بفهمند.

خانم مطهری، در عین سادگی از شهیدش گفت، از دلاور مرد میدان جنگ که در خانه کمک کارش بود و همیشه خوش اخلاق، از مرد صبوری که به راحتی می‌گذشت و عبور می‌کرد از افرادی که ناملایمات بیشماری در حقش روا داشتند و حتی اجازه غیبت نمی‌داد و….

از رویای صادقه‌ای گفت که دو بار دیده بود، اینکه مرقد مطهر پدر شهیدش گشوده شده بود و مرتضی‌یش را در آن دیده بود…

گفت که عاشق امیر المومنین و امام حسین بود…

و من به این فکر کردم که عاشق چقدر به معشوق شبیه می‌شود حتی در نحو شهادت، اربا اربا شدن شهیدش و همراهی جوان برومندش در میدان خصم….

من که در تمام مدت حضورم می‌گریستم، اینکه این فرزند شهید، همسر شهید و مادر شهید، فقط چند لحظه کوتاه گریست، شگفت زده‌ام کرده بود.

مجلس را که ترک کردم، سبک‌تر شده بودم، حضور در محضر این بانوی بزرگوار که زینب گونه از میانه مصیبت عبور می‌کرد، مرا نیز آرام کرده بود. و البته غیر از این هم نمی‌توانست باشد، بانویی که در مکتب شهید مطهری پرورش یافته است و همسفر شهید لاریجانی بوده است باید کوهی از استقامت باشد.

ایران را این بانوان و مادران، “ایران امام حسین” کرده‌اند.