به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر حمیدرضا بیگدلی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب، در ادامه سلسله جلسات «جهاد تبیین» در سخنانی به تبیین جایگاه انقلاب اسلامی ایران در فلسفهٔ نظری تاریخ پرداخت و این انقلاب را به‌عنوان یکی از رویدادهای بزرگ تاریخی–سیاسی–فرهنگی معاصر مورد بررسی قرار داد.

دکتر حمیدرضا بیگدلی با اشاره به اینکه انقلاب اسلامی را می‌توان نمونه‌ای از یک تغییر ناگهانی و جهان‌گردان در روند تاریخ دانست، تأکید کرد: این انقلاب نه‌تنها ساختار سیاسی ایران را دگرگون ساخت، بلکه چارچوب‌های مفهومی تفسیر تاریخ را نیز تحت تأثیر قرار داد و از پشتوانه‌های فلسفی و عقیدتی خاصی برخوردار است.

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در ادامه، با تشریح مفهوم غایت‌مندی در فلسفهٔ نظری تاریخ، به دو رویکرد اصلی غایت‌گرایانه و غیرغایت‌گرایانه اشاره کرد و افزود: در حالی که برخی مکاتب فلسفی تاریخ را فاقد هدف نهایی می‌دانند، در رویکرد اسلامی، تاریخ در مسیر تحقق یک غایت الهی معنا پیدا می‌کند.

وی انقلاب اسلامی ایران را بر اساس فلسفهٔ تاریخ اسلامی، بخشی از یک جریان غایت‌گرایانهٔ الهی دانست و اظهار داشت: تحقق حکومت الهی و انتظار ظهور مهدی موعود (عج) به‌عنوان نقطهٔ عطف نهایی تاریخ و نقش جهاد و مقاومت در این مسیر، از مؤلفه‌های اصلی این نگرش به تاریخ است.

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب با مقایسه این دیدگاه با دیگر الگوهای غایت‌گرایانه، تصریح کرد: در حالی که در مارکسیسم، غایت تاریخ جامعهٔ بدون طبقه تلقی می‌شود، در انقلاب اسلامی، غایت تاریخ تقویت حاکمیت خداوند و بازگشت انسان به فطرت الهی است؛ رویکردی که تاریخ را نه صرفاً در چارچوب اقتصاد یا سیاست، بلکه به‌مثابه فرایند تکامل روحانی و اخلاقی انسان تفسیر می‌کند.

دکتر حمیدرضا بیگدلی در پایان، با اشاره به دیدگاه اندیشمندانی همچون دکتر علی شریعتی، علامه طباطبایی و شهید مطهری، خاطرنشان کرد: انقلاب اسلامی نباید به‌عنوان یک پیروزی نهایی تلقی شود، بلکه آغاز مسیری تکاملی در جهت تحقق حکومت الهی و عدالت نهایی است؛ مسیری که در پیوند با مهدویت و ظهور انسان کامل، به تحقق مدینهٔ فاضله منتهی خواهد شد.