به گزارش روابط عمومی دانشگاه، حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد انصاری اصل، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب، در ادامه سلسله جلسات «جهاد تبیین» در سخنانی با موضوع «نسبت صهیونیسم با دین موسی علیه‌السلام» به بررسی تفاوت‌های میان آموزه‌های دینی یهودیت و ایدئولوژی سیاسی صهیونیسم پرداخت.

دکتر محمد انصاری اصل در ابتدای سخنان خود با تأکید بر ضرورت شناخت باورهای دینی و ایدئولوژی‌های طرفین یک نبرد گفت: برای درک صحیح از حوادث و تحولات، لازم است مبانی فکری و اعتقادی هر دو طرف شناخته شود. در شرایط کنونی، باورهای دینی و مبانی فکری جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک نظام مبتنی بر اسلام تا حد زیادی روشن است، اما درباره طرف مقابل این پرسش مطرح می‌شود که صهیونیست‌ها دقیقاً چه کسانی هستند و آیا می‌توان آنان را همان یهودیان دانست یا خیر.

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در ادامه توضیح داد که یهودی به کسی گفته می‌شود که بر آموزه‌های وحیانی حضرت موسی(ع) پایبند باشد یا از نسل حضرت یعقوب(ع) ـ که در متون دینی با نام اسرائیل شناخته می‌شود ـ باشد. وی افزود: در تورات، فرامین اساسی الهی شامل اصولی همچون توحید، نهی از قتل، نهی از دزدی و پرهیز از طمع به مال و ناموس دیگران است.

استاد دانشگاه ادیان و مذاهب با اشاره به برخی تحولات تاریخی در یهودیت اظهار داشت: پس از دوران حکومت حضرت داوود و حضرت سلیمان (علیهم السلام) در تپه صهیون در اورشلیم در حدود قرن دهم پیش از میلاد، گروه‌هایی در میان یهودیان شکل گرفتند که در پی دستیابی به حاکمیت در آن منطقه بودند و این هدف را نه بر اساس پیمان‌های الهی، بلکه با رویکردهای دیگر دنبال می‌کردند.

وی همچنین به شکل‌گیری جریان صهیونیسم در دوره متأخر اشاره کرد و گفت: در اواخر قرن نوزدهم میلادی، برخی جریان‌ها نجات و بقای هویت خود را در تشکیل یک دولت ملی جست‌وجو کردند. در همین راستا، تئودور هرتسل در سال ۱۸۹۶ نظریه تشکیل دولت اسرائیل را مطرح کرد و تصریح کرد که مسئله یهود نه یک مسئله اجتماعی یا دینی، بلکه مسئله‌ای ملی است.

دکتر محمد انصاری اصل در پایان خاطرنشان کرد: این تفکر سیاسی صهیونیستی، که از تعالیم وحیانی یهودیت فاصله گرفته است، سرانجام با حمایت قدرت‌های جهانی در سال ۱۹۴۸ به تشکیل دولت اسرائیل انجامید.