صلح یا جنگ؟
تا زمانی که جنگ و هجوم از سوی دشمن ادامه دارد دفاع از دین و آبرو، سرزمین اسلامی و سایر ارزشهای مادی و معنوی تا حد توان واجب است و صلح موضوعیت و معنایی در اینجا ندارد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ با سخنرانی استادان حوزه و دانشگاه سلسله جلسات «جهاد تبیین» در دانشگاه ادیان و مذاهب برگزار میشود.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد زرقانی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در تبیین صلح یا جنگ؟ گفت: سوال و شبههای که ممکن است این روزها مطرح شود این است که آیا صلح در این شرایط بهتر نیست؟ و چرا نباید به جای جنگ سراغ صلح برویم؟در تحلیل و استدلال به این حرف ممکن است کسانی تصور بکنند که صلح بهترست بلکه اصل میباشد از اینرو باید به جای جنگ سراغ صلح رفت!
وی ادامه داد؛ در پاسخ به این تصور باید گفت که گذشته از اینکه در شرایط حاضر و وقوع جنگ تحمیلی، ما در حال دفاع هستیم نه جنگ؛ بنابراین تا زمانی که جنگ و هجوم از سوی دشمن ادامه دارد دفاع از دین و آبرو، سرزمین اسلامی و سایر ارزشهای مادی و معنوی تا حد توان واجب است و صلح موضوعیت و معنایی در اینجا ندارد. ولی در شرایط غیر از جنگ تحمیلی هم باید گفت که هیچکدام از صلح و جنگ اصل نیستند بلکه اصل رفتار مناسب و درست یا اصطلاحا مناسبات سازنده و مفید می باشد.
عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب افزود؛ البته صلح و جنگ میتوانند از مصادیق آن رفتار درست باشند که گاهی صلح اولویت پیدا میکند و گاهی جنگ.اما سوال اساسی در اینجا اینست که معیار و شاخصه تشخیص و تعیین رفتار درست و مناسبات سازنده چیست؟
وی گفت: بر اساس قرآن و سایر منابع اسلامی اساسا هر نوع رفتار انسانها باید از طرفی برخواسته یا مطابق با فطرت و یکسری مبانی و اصول عقلانی، اعتقادی و اخلاقی مثل اصل وجود و حاکمیت خدا، اصل کرامت ذاتی انسان، اصل شدت عمل نسبت به کفار و رحمت و دوستی نسبت به مسلمین باشد؛ و از طرف دیگر هر گونه رفتار و مناسبات انسانها باید معطوف به دستیابی به اهدافی مثل حفظ کرامت انسانی و عزت نفس، حفظ دین و گسترش معارف اسلامی، حفظ سرزمین و دستیابی به سعادت و کمال مادی و معنوی باشد؛و از طرف سوم سازنده بودن رفتار هر فرد می تواند بستگی و یا تحت تاثیر تعینات و شرایط خاص سیاسی اجتماعی مثل قلت و کثرت عِده و عُده نسبت به طرف مقابل و وجود دشمن مشترک و غیره داشته باشد.به عبارت دیگر مناسبات سازنده مناسباتی هست که بر اساس مدل و الگویی با اضلاع سه گانه مبانی، اهداف و شرایط و تعینات سیاسی اجتماعی شکل میگیرد.از اینرو اصل اولی نه جنگ است و نه صلح بلکه اصل، رفتار درست یا مناسبات سازده میباشد که بر اساس آن گاها صلح و حتی بعضا جنگ اولویت پیدا میکند.
