به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد مهدی تسخیری معاون ارتباطات و امور بین الملل دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی با عنوان «از ژرفای زمین تا ملکوت شهادت» آورده است:

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (عنکبوت-۲۰)

سفر پربرکت هیئت دانشگاه ادیان و مذاهب به مشهد اردهال، به همراهی ریاست محترم دانشگاه، حجت‌الاسلام دکتر جعفرطیّاری، و حضور ارجمند حجت‌الاسلام دکتر فرهودی، با مدیریت عالی‌ جناب دکتر فخرآذر، و معیت جمعی از استادان، کارمندان، دانشجویان و خانواده‌های گرامی، برگ زرّینی بر دفتر خاطرات معنوی و علمی ما افزود؛ سفری که در جان و دل هر یک از همراهان، اثری ماندگار و شیرین بر جای نهاد.

بازدید از غار شگفت‌انگیز نخجیر ـ با پیشینه‌ای چند هزار ساله و ساختاری که ریشه در هفتاد میلیون سال تاریخ زمین دارد ـ انسان را به تأملی ژرف در رازهای آفرینش فرامی‌خواند. در برابر آن همه زیبایی، نظم، نقش‌های آهکی حیرت‌انگیز و ظرافت‌هایی که دست بشر از آفرینش مشابه آن ناتوان است، آیه شریفه در گوش جان طنین می‌افکند: ﴿فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ﴾. «پس بزرگ و پربرکت است خداوند، بهترین آفرینندگان». این جلوه‌های خلقت، انسان را به خشوع واداشته و یادآور می‌شود که هر ذره از طبیعت، کتابی است گشوده برای اهل تدبّر.

توفیق زیارت مرقد نورانی سلطان علی بن محمد باقر (علیهم‌السلام) نعمتی کم‌نظیر بود؛ زیارتی که دل را به مظلومیت اهل‌بیت (علیهم‌السلام) نزدیک‌تر ساخت و یادآور شد که خط سرخ عدالت‌خواهی و مقاومت در برابر ظلم، از عاشورا تا امروز، همچنان زنده و جاری است.
در آن فضای قدسی، این حقیقت را با تمام وجود لمس کردیم که: «إِنَّمَا نَحْيَا بِذِكْرِ الْحُسَيْنِ»، همانگونه‌ که‌ امام راحل فرمودند: هرچه داریم، از برکت مکتب عاشوراست.
حضور جمعیِ استادان، کارمندان، دانشجویان و خانواده‌های مکرمشان، جلوه‌ای از «خانواده ایمانی» دانشگاه ادیان و مذاهب را به نمایش گذاشت؛ خانواده‌ای که با حضور در این اماکن مقدس، عهد خود را با اهل‌بیت (علیهم‌السلام) تجدید کرده و پیوند معنوی خویش را استوارتر ساخت.
چنان‌که امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) فرمودند: «زُورُوا فَإِنَّ فِي الزِّيَارَةِ بَرَكَةً»، «به زیارت یکدیگر بروید که در آن برکت است». این هم‌نشینی‌ها، دل‌ها را به هم نزدیک‌تر و روح جمعی دانشگاه را پویاتر ساخت.

قدم‌زدن در دل طبیعت، دور شدن از روزمرّگی‌ها و تنفس در هوای آزاد، نشاطی تازه در جان‌ها دمید. محبت‌ها استوارتر شد، آشنایی‌ها عمیق‌تر گشت و خانواده‌ها در کنار یکدیگر لحظاتی ناب و به‌یادماندنی را تجربه کردند.
بار دیگر، از حضور گرم و صمیمی همه عزیزان احساس خرسندی و شعف دارم و امید آن دارم که این سفرهای معنوی و فرهنگی تکرار شود و برکات آن در زندگی فردی و جمعی ما جاری بماند.
همچنین لازم می‌دانم از زحمات ارزشمند مدیریت محترم، جناب دکتر فخرآذر، و تلاش‌های خالصانه جنابان میر‌احمدی، غفاری و دیگر بزرگوارانی که در برنامه‌ریزی و اجرای این سفر نقش‌آفرین بودند، صمیمانه تقدیر کنم. «مَن لَم يَشْكُرِ الْمَخْلُوقَ لَم يَشْكُرِ الْخَالِقَ»، «کسی که از بندگان خدا سپاسگزاری نکند، خدا را سپاس نگفته است».

به امید آن‌که بار دیگر در جمعی صمیمی و ایمانی، در سفری دیگر، در کنار هم باشیم و از برکات معنوی و طبیعی این سرزمین بهره‌مند شویم. والله ولی التوفیق.