امام خمینی و بنای عرفان شیعی
بیشترین تأثیر امام بر " عرفان شیعی"، "عینیت بخشی و باززیستگی دو شخصیت محمدی(ص) و علوی(ع)" در دوران مدرنیته است.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه؛ حجت الاسلام محمد انصاری اصل عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی به مناسبت ایام ارتحال حضرت امام خمینی (ره) به تأثیر این رهبر حکیم و الهی در بنای “عرفان شیعی” پرداخته است که در ادامه میآید:
سید روحالله موسوی خمینی ، فقیه، اصولی، محدث، مفسر، متکلم، فیلسوف، سیاستمدار، مصلح اجتماعی و موحد، در کوران عصر مدرنیسم زیسته و بیشترین تأثیر او بر ” عرفان شیعی”، “عینیت بخشی و باززیستگی دو شخصیت محمدی(ص) و علوی(ع)” در دوران مدرنیته است. جمع “سلوک و انديشه عارفانه با مبارزه علیه طاغوت در بالاترین سطح ممکن”، خصلت برجسته ایشان بوده تا با امتزاج شریعت ورزی موسوی و روح بخشی عیسوی، به مقام جمع مصطفوی نائل گردد.
وی عابدی شب زنده دار بوده و پس از عصر غیبت، تنها کسی است که توانسته رسالت ملهم از تجربه نبوی و عرفانی را عینیت بخشد؛ شریعت، طریقت و حقیقت را در مدار تعدیل مجتمع بشری قرار دهد. تشریک فقه و عرفان توسط او در مقام جمع با خلق الهی، آشکارترین چهره عرفان را به جامعه هدیه نموده و خمينی را در تاریخ بشر، بی مثال کرده است.